Sonia's profileOFF's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 28 สิ่งที่อยากยังไม่ได้ทำที่ตั้งใจทำวันนี้มีดังนี้ 1.ไปทำผม (อันแรกเริ่มมานี่ก็สุดยอดแล้ว) 2. ไปต่อรอง AIS (แบบว่าเดือนนี้GPRS เกินโปรมา สามพันก่าๆอ่ะ) 3.ไปสมัครเรียน salsa dance 4.dinner กะอ้นเพื่อนรัก (พอดีที่สมัครเรียนอยู่ใกล้บ้านอ้น)
แต่ที่ทำได้อ่ะ มีดังนี้ - จ่ายค่าบัตรเครดิต (คิดได้ตอนนั่งรถเมล์) - ไปทำผม (มีใน list แต่แม่เจ้า ปาไปเกือบสองชั่วโมง)
สรุป ได้แค่นั้นหละ ไปสมัครเรียนไม่ทันต้องไปพรุ่งนี้แทน โทรหาอ้นเพื่อนรักขอ cancel วันนี้ บอกไปไม่ได้ แล้วเลื่อนทานข้าวเป็นพรุ่งนี้ มันว่า….. เมิงหมดสิทธิ์แล้ว (เหอะๆ)
ได้หนังสือมาแทน โอววว ช่วงนี้บริโภคหนังสือเยอะ ซื้อมาวันนี้ 3 เล่ม ได้เป็นสมาชิกร้านนายอินทร์ฟรีเลย 1 ปี ได้สติ๊กเกอร์ส่วนลดคราวหน้า อีก 45 บาท คุ้มนะเนี่ย ไม่ได้ตั้งใจไป แต่ได้มา หนังสือที่ซื้อมาได้แก่
1. Babyji เบบี้จี เห็นว่าเป็นเรื่องแฝงราคะ (เหอะๆ)ของ สาวชนชั้นสูงอินเดีย ที่พยายามค้นหาอิสรภาพในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ คำนิยมอันนึงเค้าว่า “ฉลาด ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง และมีเสน่ห์” นั่นมันคำจำกัดความของตัวเรานี่ ถ้าเพิ่ม ดูดี เข้าไปด้วย!!! (กร๊ากกก)
2. Napoleon’s Pyramids พีระมิดนโปเลียน เห็นว่าเป็นนิยายรักผจญภัย + ข้อเท็จจริงอิงประวัติศาสตร์ คำนิยมเค้าว่า ถ้าคนเป็นโรคเบื่อประวัติศาสตร์ หนังสือเล่มนี้คือยาถอนพิษ
3.A Short History of Nearly Everything ชื่อคุ้นมะ? เราอ่ะว่าคุ้น A Brief(er)History of Time ของ Stephen Hawkingไง ซื้อมาเสพแต่ยังบ่มิสม เนื่องจากมันไกลเราไปนิด เด๋วลองอ่านเรื่องนี้ด้วยละกัน ชื่อไทยเค้าว่า ประวัติย่อของเกือบทุกสิ่ง หวังว่าคงไม่มี A Shortest History of Nearly Everything ประวัติโคตะระย่อของเกือบทุกสิ่ง* ออกมาวางขายทีหลังอ่ะ !!!
*เจ้าของ space
ขอลงรูปหน่อยละกัน อ้อรูปผมด้วย ที่ไปทำมาอ่ะ ทรงเดิมหละแต่ว่าเอาให้มันเป็นทรง หลังจากมีเสียงเรียกร้อง ว่า อ๊อฟแกช่วยไปทำให้มันเป็นทรงหน่อย
June 26 ชีวิตชีวา สัปดาห์นี้ดีขึ้นมาก รู้สึกอยากทำงาน
ทำงานอย่างมีฟามสุข คุณบอสสาวสวย ยังบอกว่าดูสดใสขึ้นก่าเดิม
ตัวเองก็ว่างั้น แต่ก็รู้ว่ามาเป็นช่วงๆ โดยเฉพาะตอนอยู่คนเดียวนี่หละ
ยังไงก็ดีขึ้น อาการรักตัวเองมีมากขึ้น
พอรู้สึกว่าต้องรักตัวเองมากๆ แล้วจะไม่อยากได้จากคนอื่น
อาการทางใจก็ดีขึ้นจริงๆ รู้สึกว่าตัวเองสำคัญมากขึ้น
เห็นคุณค่าของตัวเอง มากขึ้น
และก็มีคนเห็นคุณค่าของเราด้วย ถึงแม้คนที่อยากให้เห็น อาจจะไม่เห็น
หัดก้าวร้าวมากขึ้น อันนี้ไม่รู้เกี่ยวหรือเปล่า แต่ทำไปแล้ว
มีฟามสุขจริงๆ นี่ตั้งใจจะทำ Things to do list ของชีวิตขึ้นมาเลย
ต้องเริ่มเขียนแล้ว เอาทั้งที่คิดว่าจะทำได้ และก็ที่ลมๆแล้งๆ ด้วย
จะเขียนให้หมด แล้วมาคอยดูว่าทำได้หรือเปล่า
มีฟามสุขดีขึ้นค่ะ แบบนี้เค้าเรียกว่ารักตัวเองใช่มั๊ย
จะเห็นแก่ตัวให้มากกว่านี้ค่ะ ขอเลวบ้าง
ขอบคุณคนรอบข้างที่เป็นห่วงและให้กำลังใจตลอด
ขอบคุณงานเยอะๆ ที่ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาคิดไร
ขอบคุณปัญหาทุกอย่างที่เกิดขึ้น ทำให้เราแกร่งมากๆๆๆขึ้น
ขอบคุณตัวเองที่เข้มแข็ง เราทำได้จริงๆถ้าตั้งใจ
สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่งี่เง่าใส่เรา ทำให้เราได้รู้ว่าอย่าทำอย่างนั้นกะใคร
ดีใจ ตั้งใจจะสวยเพื่อตอบแทนตัวเอง
June 22 สิงห์สาวมอไซด์เพิ่งกลับมาถึง กรุงเทพ ก็ออนไลน์เลย
อยากอัพสเปซ ซะหน่อย
ลงไปอ่านข้างล่าง ฮาแตก เขียนตอนง่วง เหอะๆ
เขียนผิดเต็มเรยย แต่ไม่แก้หรอก เอาไว้ดู ตอนเครียด
กลับไปบ้านเมื่อวันศุกร์
พอดีพ่อผ่าตา ที่ รพ.ระยอง เป็นต้อกระจก
กลับบ้านได้ตั้งแต่วันเสาร์แล้ว เราเลยได้อยู่บ้าน 1 วัน
หมอนัดอีกทีวันที่ 27 โน่น เราคงมะได้กลับ
ฝากแม่พาไปละกัน
กลับไปบ้าน อะไรๆก็เหมือนเดิม ไม่ได้ไปเที่ยวเล่นที่ไหน
เพื่อนแถวบ้านมีครอบครัวลูกเต้าเป็นของตัวเองกันหมดแล้ว
ยังมาแซวว่าเมื่อไหร่เราจะมีกะเค้าบ้าง
เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น!! มันจะสำคัญอะไรกันนัก
แต่บางทีก็แอบคิดแว๊บๆว่าอยากมีบ้างว่ะ
ไม่เอาอ่ะ ไม่คิดแล้ว อาการยังมะดีเรยยังมะมีรมคิดเรื่องไร
เมื่อวานนี้ได้ไปซิ่งมอไซด์กะน้องกิ่ง
ร้ายกาจจิงๆ น้องกิ่งขับเร็วมาก ยังแซวอยู่ว่าเปรี้ยว
แถมมาบอกอีกว่า นี่ยังช้าแล้วนะ
วัยรุ่นนี่ว่าไม่ได้จริงๆ ร้องอยากมาสัปดาห์หนังสือ
จะมาซื้อนิยาย....เวง พูดมาแต่ละชื่อเรามะรู้จักเรย
คนละวัยจริงๆ แต่ก็ชักชวนกันแล้ว ว่าถ้าขึ้นมาเด๋วพาไปเดิน
ขอบันทึกภาพน้องกิ่งกะมอไซด์วัยรุ่นของเค้าหน่อย
รูปสะพานปลาแถวบ้านด้วย ไม่ได้ไปนาน เก็บมาลงซะหน่อย
อ้อ แล้วสุดท้ายก็เรากะมอไซด์น้องกิ่ง เหอะๆ ชาวบ้านยังไงก็ไม่รุ
June 19 หัวอกเดียวกันเจออู๋กะมอลลี่วันนี้ ไปกินข้าวที่ร้าน Water Side ด้วยกันมา
ไม่เคยไป แถวเกษตรนวมินทร์โน่น มอลลี่แนะนำเรยไป
อู๋อุตส่ามา ต้องไปหา จำไม่ได้แล้วเจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เจอกันก็เอาเลย เรื่องฟามหัวใจอ่ะ เม้ากะจาย
ก็คนมันหัวอกเดียวกัน อันนี้ไม่ขอกล่าวถึงดีเทล มันไม่รู้จะเริ่มยังไง
สรุปเราสามคนเศร้าเหมือนกันหมด ตอนนี้กำลังหาทางออก ให้กับตัวเองอยู่
ขอกำลังใจจากคนรอบข้างด้วยแล้วกัน
โดยรวมมีฟามสุขค่ะเจอเพื่อนรัก ร้านอาหารบรรยากาศดี
อาหารอร่อย ถึงจะแพงไปนิด(อันนี้คือลองเปรียบเทียบกะที่เคยกินมา
สามคนพันนิด สั่ง ไก่ห่อใบเตย ปลากะพงทอดน้ำปลา
ห้องนางรมยำกะถิน กุ้งแช่น้ำปลา เบียร์สองเหยือก น้ำเปล่า
ข้าวน้ำแข็ง
ก็คุ้ม ทุกคนอิ่มโดยทั่วหน้า ออกจากร้านสี่ทุ่ม เห็นจะได้
เด๋วนอนดีก่า มะไหวแล้วเนี่ยสัปะงกแล้ว
ขอแอดรูปเพื่อนอุ๋กะมอลลี่ไว้หน่อยแล้วกัน
June 17 อั้นไม่ไหวจริงๆน้ำตาร่วงที่ห้องคุณหลีเมื่อเช้านี้
ก็เรื่องเดิมแหละ มันกลายเป็นเรื่องที่ทำให้ร่างกายและจิตใจแย่ไปหมด
นี่เป็นสาเหตุทำให้งานไม่ smooth และก็พลาดบ่อยด้วยนะ
ถ้าไม่ปรับปรุงตัว หรือไม่รีบทำใจ สงสัยได้หางานใหม่แหงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันทำให้เป็นมากขนาดนี้
ดูสภาพตัวเองแล้วยังรับไม่ค่อยได้เลย
หน้าตา ผมเผ้า น่าอดสู (ขอใช้คำนี้หน่อย)
ต้องหาทางทำให้ตัวเอง recover เร็วที่สุด
กำลังพยายามอยู่ค่ะ
วันอาทิตย์ที่ผ่านมากลับมาจากจันถึงกรุงเทพ 5 ทุ่มแน่ะ
น้าฝากมากะคนรู้จักกัน ก็ไม่อยากมากะใครหรอก
แบบว่าไม่ชอบพึ่งพาใครอ่ะ
แต่น้าเขาเป็นห่วงก็เข้าใจ และก็ขอบคุณค่ะ
คนที่มากะเค้าก็ใจดี เกรงใจจังเลย
อ้อวันนี้คุณบอสสาวสวยให้หนังสือมา 1 เล่ม
ชื่อ How to Get Things Done
สงสัยคุณบอสรู้ว่าเราจัดระบบให้ชีวิตยังไม่ดี
แต่มีความสุขเป็นพิเศษที่ได้หนังสือเป็นของขวัญ
เอารูปมาลงซะหน่อย อ้อ แถมรูปโต๊ะทำงานด้วย
ให้เห็นๆกันไปเลยว่า เอาลงแล้วจริงๆค่ะ รูปนั้น ไม่ได้อยู่บนโต๊ะแล้ว
ตอนนี้โต๊ะค่อนข้างรกไปหน่อย จริงๆแล้วก็รกมาตั้งนานแล้วแหละ
June 14 รองเท้าแตะ ใส่สบายแต่ไม่ได้ทุกโอกาศหรือว่าไม่จริง
วันนี้ต้องไปจัน แต่นี่รอคุณน้องสาวอยู่ ออกตอนสามโมงเย็นโน่น
พอดีญาติผู้ใหญ่เสียชีวิต
จะว่าไปแล้วไม่เคยนั่งรถทัวร์ไปจันเลยนะนี่
เต็มที่ก็ระยองบ้านเกิด ไปจันนี่น่าจะนั่งรถประมาณ 4 ชั่วโมง
เด๋วไปอาบน้ำเตรียมตัวละ
น้องกิ่งโทรมาถาม ลืมไปเลยว่าสัญญาไว้จะเอา DVD series เกาหลีไปให้
สาวกเกาหลีนี่ว่าเค้าไม่ได้ เค้าชอบของเค้า
เรายังเป็นสาวก series หนังฝรั่งเลยย
นี่เมื่อคืนเริ่มดู CSI:NY รอบสอง
ชอบจริงๆ เด๋ว The X-Files คือคิวต่อไป
อ้อ ดูเรื่อง Immortal รอบที่ 4 ชอบมากๆ
รู้สึกอยากเป็นนางเอก (แน่ล่ะต้องเลือกนางเอกอยู่แล้ว)
ขอเลือกเป็น favorite movie รองจาก Love Actually ละกัน
หนังแตกต่างกันมาก แต่แปลกที่ดู ได้ไม่เบื่อ
Immortal ดูแล้วสุขแบบเศร้าๆ เอ๊ะจะอธิบายยังไง
อยากให้มีคนมาตามหาอย่างนี้บ้าง ไม่ว่าเราจะจำได้หรือไม่ได้
รู้สึกเป็นคนสำคัญ ดี (ที่แท้ต้องการคนสนใจมากๆนี่เอง)
อ้อว่าจะหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านด้วยนะ
ทราบมาว่ามาจากหนังสือการ์ตูนของฝรั่งเศส
ส่วน Love Actually นี่ดูเป็นรอบที่ล้านเจ็ดมั๊ง จำมะได้
ดูแล้ว happy แต่มีน้ำตาให้กับหลายคู่ในเรื่อง
มันสุขแบบทั้งสมหวังและผิดหวัง
แต่ทุกคนก็ยังมีชีวิตอยู่ได้
ชอบคู่ชายที่ถูกแฟนหักหลัง กับสาวใช้ต่างชาติที่สุด
romantic จัง คู่นี้ทำให้เสียน้ำตาเยอะเลย
จะมีคนสักกี่คน ที่ทำอย่างนี้ให้กันและกันได้
อยากมีมั่ง (อีกละ)
อ้อสภาพจิตใจดีขึ้นมาก ขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วง
ตอนนี้แค่สับสนว่า สรุปแล้วยังไง
ไม่อยากพูดว่าแอบมีความหวัง(ลมๆแล้งงหรือเปล่า)
แต่ก็ยังเป็นห่วงค่ะ ยิ่งรู้ว่ามีเรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นมากมาย
ก็ยังเป็นห่วง เรานี่มันประเสริฐจริงๆ หรือว่าโง่ไม่หายเนี่ย
ขอเอารูป หนังที่ชอบขึ้นหน่อยนะ จะติดลิขสิทธิ์ไรหรือเปล่าไม่รู้
June 11 เช้าวันใหม่ตื่นขึ้นมาตอนเช้าวันนี้
ร้องไห้ซะงั้น จริงๆเลยยยย
ไม่ควรรับเช้าวันใหม่ด้วยหยาดน้ำตา
แต่ว่า มันห้ามมะได้ว่ะ
ขอโทษตัวเองร้อยครั้ง June 10 เกือบไปแล้ววันนี้เกือบร้องไห้ที่ทำงานแน่ะ
แต่ยังอึ๊บไว้ทัน ดีนะ
นั่งรถเมล์กลับน้ำตาก็จะไหล อดคิดไม่ได้ แว๊บเข้ามาเรื่อยๆ ต้องหางานทำ
ให้มันหนักๆๆๆๆ จะได้เหนื่อยกายแทน ไม่ต้องคิดมาก
เซ็ง อยากผ่านช่วงนี้ไปเร็วๆ June 09 เอาลงแล้วนะคะก็รูปไงคะ รูปคู่ที่อยู่บนโต๊ะ จริงๆควรเอาออกตั้งนานแล้ว
แต่เกิด บ้าบอเก็บมันไว้อย่างนั้น คาดหวังว่ามันจะเหมือนเดิม
เมื่อก่อนใครถามว่าถ่ายคู่กะใคร ตอบอย่างมีฟามสุข ว่าเป็น แฟนค่ะ
ตอนนี้เหรอคะ พอดีคนเพิ่งมาถามวันนี้
จะให้บอกว่าไรล่ะคะ ก็ ex-boyfriend สิคะ
ก็คุณบอสนี่หละถาม แล้วก็เหมือนจะคุยเรื่องนี้ยาว
เลยต้องรีบบอกว่า change topic please
ก็น้ำตามันจะไหลนี่คะ
มันโดนอ่ะ ปวดใจยังไม่หายค่ะ
ช่วงนี้อาการมาค่อนข้างถี่ด้วย คิดว่าเวลาผ่านไปจะช่วยให้ดีขึ้น
แต่มันมะใช่เรยยย ยิ่งเป็นแบบฝังลึก นี่....
สำบัดสำนวนซะด้วย
น่านแหละ คนอาจว่าลิเก แต่ขอย้ำอีกครั้ง
ว่าอาการมันปางตายจริงๆ แต่ไม่ยอมตายง่ายๆหรอกนะ
นี่ฟังอกหักเพลงไหน มันโดนใจหมดเลยว่ะ
เหมือนเค้าแต่งเพลงนี้มาเพื่อชั้น เหอะๆๆ
ฟัง Jennifer Kim นี่ถึงกะสะอึกสะอื้นเรยย
ชั้นเกิดมาเพื่อเพลงนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
งานยุ่งเหมือนเดิม จริงๆ ก็ดีจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน
แต่ประทานโทษ อดแว๊บไปไม่ได้จริงๆ
ไม่อยากจะเชื่อเล๊ย June 08 เจอคุณบอสเก่าวันศุกร์ที่ผ่านมาไปกินข้าวที่ร้านสวนกุหลาบ กะคุณหลี แล้วก็อยากเจอคุณบอสเก่าด้วย
คิดถึงไม่เจอกันนานเรยย เม้ากะจายยถึง 5 ทุ่ม คุยกันเรื่องงาน เรื่องคนที่ทำงาน
เหอะๆจะว่านินทาก็ได้ แต่ว่าไม่ได้คิดร้ายกะใคร ประมาณเล่าสู่กันฟัง
เสนอความคิดเห็นบ้าง
อาหารอร่อยเชียว บอกคุณหลีว่าอยากกินสดๆ คาวๆ
คุณหลีว่า เอาเลยเพื่อนสั่งดิบๆมากินแก้เครียด
สั่ง ส้มตำปูไข่ ยำแซลม่อน เอาแค่นี้ก่อน
คุณหลีสั่ง ลาบเป็ดทอด ผัดผักนี่ จำชื่อมะได้ รูปก็ไม่ได้ถ่าย ลืม
ตาลาย หิวด้วย
คุณบอสมาถึงก็สั่ง เพิ่มจำมะได้ละว่าไร สั่งมาเยอะแยะ กินไม่เหลือเรยย
คุณบอสยังแย่งจ่ายตังอีก อุตส่านัดออกมาเจอ ยังต้องเลี้ยง เหอะๆๆ เกรงใจ
วันหลังเพื่อนๆมากันครบจะชวนไปกินซะหน่อย
อ้อ ร้านปลาดิบด้วยไม่ได้ไปนานละ สองปีได้
อยู่ไม่ไกลจากร้านสวนกุหลาบนี่หล่ะ ไม่ค่อยคุ้นเส้นทางแถวนั้น
จริงๆแล้วไม่คุ้นเส้นทางที่ไหนเลย เหอะๆๆ
ทำงานนี่มันเหนื่อยจริงๆ ได้กินอาหารอร่อยเจอเพื่อน เจอคนที่เคารพรัก ช่วยได้เยอะ
อาการยังไม่ดีเท่าไหร่หรอก ยังมาเป็นระยะๆ อดไม่ได้จริงๆ
อาการทางใจอ่ะนะ ถ้าตรีนอ่ะหายแล้วลืมไปเลยด้วยมันได้รับบาดเจ็บ
นอนไม่หลับ ตื่นมาดึกๆ ก็นอนต่อไม่ได้จนเกือบเช้า บ่อยเลยช่วงนี้
ต้องขอโทษตัวเองที่ทำให้ร่างกายไม่น่าดูขนาดนี้ จะดูแลตัวเองให้ดีขึ้น
แต่อยู่ตัวแล้วมั๊งนี่ คนส่วนใหญ่เค้าใช้เวลานานเท่าไหร่ ถึงจะหายเนี่ย
คนไม่โดนกะตัวเองไม่รู้หรอก
อ้อ รู้วิธีเข้าเช็ค free email ที่บริษัทแล้วนะ
ทั้ง yahoo ทั้ง hotmail
อยากกรี๊ดดด เรานี่มันสุดยอดจริงๆ เทคนิคแพรวพราว
รู้มากอย่างนี้แหละ ถึงได้บาดเจ็บสาหัส เหอะๆๆๆ
เรื่องเช็ค email ได้นี่ไม่บอกใครหรอกนะ เอาไว้เช็คคนเดียว
แต่เห็นคุณหลีว่า เด๋วพวก IS ดักเจอ โดนด่าไม่รู้ด้วย
กลัวที่ไหน
June 05 เจออ้นเพื่อนรักเมื่อวานนี้ ไปกินข้าวด้วยกันที่ร้าน Sekitei
เป็น buffet bbq กับ อาหารญี่ปุ่น อยู่ใต้ตึกที่ทำงานนี่หละ
มีฟามสุข เพื่อนอุตส่ามาหา กินกันจนพุงกาง
เพื่อนรักรู้ว่าเศร้า ปลอบใจใหญ่ แถมให้แรงเสริมอีกว่า
พวกเรามันสวยเลือกได้ ก็เชื่อเพื่อนนะ
ต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าเข้าไว้ ก็เรามันมีคุณค่าจริงๆ
กินหมดเบร็ดเสร็จคนละ 450 (buffet 350 + service charge)
เพื่อนอ้นใจดี บอกเอามา 400 พอ
แต่เมิงติ๊บเค้าด้วยนะ
เหอะๆ
รักเพื่อนอ้นนะนี่ ตอนร้องไห้ก็มีมันนี่แหละนั่งอยู่เป็นเพื่อน
เฮ้อ หัวอกเดียวกัน มันก็ทุกข์เราก็ทุกข์ แต่ก็รู้นะว่าทุกข์เพราะอะไร
เลิกเพ้อเจ้อละ
อ้อกลับมาถึงบ้านได้แผลเลย กุญแจตกใส่ตรีน
เลือดกระจายยยย คุณหลีบอกว่าไมไม่เป็นมีดวะ
เหอๆๆๆ รักกันจริงๆ คนที่ทำงาน
เอารูปอาหารมาขึ้นซะหน่อย
อ้อรูปตรีนที่เลือดกระจายด้วย
ขออภัยหากใครกินข้าวอยู่
June 02 เหนื่อยกายเหนื่อยใจโหยย วันนี้เหนื่อยจังเลย ขอบ่นหน่อย
งานมัน load ไปหมด แต่ก็ดีมีคนใหม่เข้ามา hand over งานไป
แอบดีใจ เค้ามาวันแรก สอนงานเค้าเรยย
แบบว่ารีบๆเอาไป เลวมะ ก็เข้าใจหน่อย อยากให้เค้าเป็นไวๆ
จริงๆไม่ควร ช่างเหอะ สอนไปบางส่วนแล้วหละ
ช่วงเช้าสอนงานจนจะอ้วก ไม่รู้เป็นไร สงสัยพูดมาก ไม่รู้น้องเค้ามึนมั่งป่าว
พรุ่งนี้ไม่สอนละ ทำงานตัวเองเสร็จก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน
ดีใจจังแฟนคลับที่ xanga ติดต่อมา บอกว่า subscribe blog เราไว้ พอดีเข้าไป update
พ่อหนุ่มน้อยเค้าเลยจำได้ นานแล้วนะนี่ ตั้งแต่น้องเค้าอายุ 18 ตอนนี้เรียนจะจบแล้ว
อ้อ เป็นโรงเรียน navy ของฝรั่งเศส เท่จัง
รู้สึกได้เพื่อนเก่าๆคืนมา ช่วยเบี่ยงเบนความรุ้สึกเศร้าไปได้
ผ่านมาได้สองทิตย์ละ มี วันเดียวที่ไม่ได้เสียน้ำตา ก็วันนั้นไง
วันที่รถเมล์เค้าประท้วงกัน มันเหนื่อยรอรถ แถมฝนตกน้ำท่วมซอย
มอเตอร์ไซด์ไม่มี ต้องเดินเข้ามา ถึงห้องหมดแรง นอนเรย
อดฟุ้งซ่าน
ตลกดี แต่ไม่ขำว่ะ
|
|
|
